Yansıtma nedir?

Yansıtma, ilk kez psikodinamik gelenekte tarif edilen bir savunma: kendinde sahiplenmesi zor bir duygu, onun yerine başkalarında algılanır. İtiraf edemediğin öfke "bugün herkes düşmanca"ya dönüşür; kendinde onaylamadığın hırs, bir meslektaşında birden, capcanlı görünür olur. Zihin, dosyalayamadığını ihraç eder.

Gündelik versiyonu küçüktür: sessizce gergin olduğun bir sabah, her kısa e-posta terslik gibi okunur. Mesajlar değişmedi; okuyan değişti.

İki uyarı kavramı dürüst tutar. Her algı yansıtma değildir — bazen karşındaki gerçekten düşmancadır ve onun gerçekliğine "senin yansıtman" demek, fikrin kendisinin kötüye kullanımıdır. Daha adil test bir örüntü sorusu: aynı özellik, birbirinden çok farklı insanlarda tekrar tekrar mı beliriyor? Seni takip eden, çoğu zaman senindir.

Arkhetia'da bu kavram bir tanım olarak kalmaz — seanslarında, kendi hikâyendeki bir âna bağlanarak karşına çıkar.